PROFIELFOTO

Als ik de wachtkamer van de tandarts binnenkom val ik middenin een gesprek tussen twee vrouwen.

Vr 1 ”Het keer op keer veranderen van je profielfoto, dat heb jij toch niet nodig?

Vr 2 ”Als ik mijn profielfoto verander krijg ik reacties. Heb laatst een leuk belevenisje geschreven maar geen hond die reageerde.”

Vr 1 ”Ja, je wil toch dat mensen reageren op een prestatie.”

Vr 2 ”Ach, het gaat me eigenlijk meer om de reacties, die vind ik gewoon leuk.”

Vr 1 ”Nou, ik niet, heb ooit mijn profielfoto veranderd en werd gek van de reacties die allemaal hetzelfde waren.

”Mooie foto!!!”

”Prachtig!

”Je mag er wezen meis!

”Schit-te-rend!”

”Leuke foto van een mooie vrouw!”

”Mooie vrouw, leuke foto!!”

”Nog geen spat veranderd!”

”Prachtige foto!

”Een fijne dag!!!”

Vooral de laatste vond ik van een stuitende desinteresse getuigen maar het kan ook ironie geweest zijn. En dan die uitroeptekens om de reacties kracht bij te zetten. Ik doe dat ook weleens maar sommigen plaatsen er drie. Na die ene keer heb ik mijn profielfoto niet meer veranderd. En waarom zou ik ook. Vriendin Jenny had ook genoeg van die nietszeggendheid en heeft ipv haar profielfoto de volgende tekst geplaatst: ”Als u niks te melden hebt, doe dan dan niet hier.” Enkele vrienden verwijderden zich, degene die echt iets te melden hadden bleven over.”

Vr 2 ”Ach, weet je, ik heb niet zoveel te melden maar vind reacties krijgen gewoon leuk, maar dat heb ik geloof ik al gezegd.”

Advertenties

DATES

Van de week zag ik een programma met de titel: ”First dates.” Ik zag het meteen, sommige dates krijgen absoluut geen vervolg nog vóór de kandidaten dit uitspreken.

Bij de eerste werd  het al snel duidelijk dat de vrouw niet verder wilde, dat lag aan het hoofd van die man, zij had een ander hoofd in gedachten. Ik neem het haar niet kwalijk want ze moet er toch de rest van haar leven tegenaan kijken.

De tweede man was in zijn vrije tijd clown. Hij zette zijn clownsneus zo nu en dan op waarbij de vrouw het- op een nette manier- uitproestte met haar hand voor de mond. Dit wordt niks, dacht ik. Volgens mij is het dodelijk als je bij een date verteld dat je clown bent en nog dodelijker als je er een neus bij opzet. ”Net zoiets als Bassie?” vroeg ze, waarbij haar middenrif een jolige huppel maakte. Vrienden wilde ze nog wel blijven, de goedheid van de vrouw om het leed te verzachten. Dan volgt er nog een afspraakje en dan valt de genadeklap, subtiel verpakt in mooie woorden.

Er was ook een vrouw die haar lichaam gehuld had in kleding waarin haar contouren goed zichtbaar waren. ”Dan ziet hij meteen wat ik in huis heb.” Ze praatte overdreven met lange uithalen. Een vrouw van het type doos, ik zou het na een uur al gezien hebben maar de man leek er wel content mee, althans in eerste instantie

Ik ken een paar vrouwen die gedate hebben. Zo had Joke een vent ontmoet die een poppenverzameling had. Liefdevol kleedde hij de popjes s’avonds uit en bracht ze naar bed. Die nacht gebeurde er niks, niet eens een goed gesprek. De volgende morgen stond hij op, liep naar de poppenkamer en kleedde zijn poppen weer aan. Hij had totaal geen belangstelling voor haar getoond. Ze pakte subiet haar koffer en vertrok met het gevoel dat er rare kerels ingeschreven zijn op datingsites. Josien trof het nog gekker. Eenmaal binnen bij die vent wilde hij meteen paardje rijden. Ze vond het vreemd dat ze niet eerst koffie aangeboden kreeg maar zei toch: ”Wat leuk, ik wist niet dat je een paard had.” Nou, dat was ook niet zo. Josien moest als paard dienen en hij moest er bovenop. Ineens begreep ze waar die zweepjes aan de muur voor dienden. Hevig geschrokken vluchtte ze naar buiten.

Uiteraard loopt het in veel gevallen wél goed af. Jan en Mieke zijn al jaren een gelukkig stel. Hij heeft zijn aquarium en zij schildert landschappen. Ze eten regelmatig buiten de deur maar doen dat altijd samen

LIENEKE

In een stapel oude foto’s bevond zich ook een foto van Lieneke, het buurmeisje dat naast me in de flat woonde. We hebben zeven jaar naast elkaar gewoond. Jaren geleden had ze me opgespoord via Schoolbank. Ze zocht contact maar dat contact heeft niet lang geduurd. ”Mijn man vindt het niet goed.” Een jaloerse man dus  en dat terwijl het ging over een kinderliefde. Een trieste man, jammer voor mij maar nog meer voor Lieneke.

Wie was Lieneke

Lieneke was mooi met haar grote ogen en een lach en droeg twee vlechten. We zaten niet bij elkaar op school en misschien was dit maar beter ook. Huwelijken waar man en vrouw elkaar de hele dag zien lopen ook vaak stuk. We waren gek op elkaar zonder dat we dat tegen elkaar zeiden. De behoefte om alles te verklaren en uit te leggen komt later als we de kinderlijke onschuld verloren hebben en ter compensatie veel woorden moeten gebruiken. Buiten schooltijd zagen we elkaar vaak of we speelden bij elkaar boven. Op straat knikkerden we regelmatig. je had de gewone knikkers en stuiters, deze waren twee keer zo groot en een geliefd ruilobject. Binnen het knikkerspel had je ook varianten zoals het KUKEN.

Het was de kunst om een knikker vanaf een redelijke afstand in een afgebroken hoekje van een tegel te rollen en als dat lukte riep je heel hard KUUK! Als het slecht weer was speelden we binnen, bij haar of bij mij thuis. Bij mij speelden we eens autootje, ik zette twee stoelen achter elkaar waarbij ik uiteraard op de voorste stoel zat. Ik reed alvast weg en riep dat als ze mee wilde ze er snel in moest springen. Dit lijkt niet sympathiek maar het feit dat ze mee mocht getuigd van liefde. Onze beide ouders hadden nog geen TV maar sommige buren die het wat beter hadden wel. Bij hen mochten we naar het kinderuurtje kijken. We keken o.a naar ‘Dappere Dodo’, ‘Varen is fijner dan je denkt’, en een zekere inspecteur Gosse die ons de verkeersveiligheid bijbracht. Op het eind van het programma zong een kinderkoor monter: ”De politie is je beste kameraad.”

We werden uitgezwaaid door Tante Hannie.

Later kochten mijn ouders een TV en Lieneke mocht voortaan bij ons kijken. Eén keer hadden we ruzie, ik voelde me er zo miserabel bij dat ik van het kwartje dat ik van mijn opa had gekregen een zak snoep kocht om het goed te maken. Ik belde aan en drukte meteen de zak snoep in haar handen. Ze lachte en zei:”Je mag wel binnenkomen hoor.” Even later zaten we in het zijkamertje tegenover elkaar op de grond en Lieneke deelde onbaatzuchtig haar snoep. Ze zat er in een verleidelijke pose bij waardoor ik mijn eerste erotische gevoelens kreeg. Een dag later gaf ik haar mijn eerste zoen bij de bouwput achter de flat waar in de toekomst een kantoorgebouw zou verrijzen. Ik voelde me een beetje man geworden. 

Als kind denk je dat alles zo blijft zoals het is en de klap kwam dan ook hard aan toen mijn moeder mij een week later vertelde dat ze ging verhuizen. Haar vader kon  een betere baan krijgen in het zuiden des lands. De eerste dagen liep ik verdoofd rond maar de waarheid drong naarmate de tijd vorderde steeds sterker tot me door en op mijn kamer huilde ik liefdesverdriet. Op de dag zelf namen we afscheid, in haar ogen kijken was pijnlijk maar ik deed het toch want ik wilde haar goed onthouden. Ze keek terug op dezelfde manier en raakte mijn hand.

Toen gaf ik haar mijn tweede en laatste zoen.