HIJ LAG ER MOOI BIJ

Kent u dit zinnetje: ”Hij lag er mooi bij.”

Ik hoorde het weer eens op een begrafenis toen de dierbaren terugkwamen van het bezoek aan de opgebaarde man.

”Hij lag er mooi bij.”

”Je ligt er mooi bij,” hoor je nooit eens tijdens het leven. Ik heb het in ieder geval nog nooit gehoord. Eigenlijk dán zouden ze het af en toe eens moeten zeggen. Dan heb je er tenminste iets aan. Maar nee, je moet wachten tot je dood bent, helaas.

”Je ligt er mooi bij,” zou de vrouw eens eens tegen de man moeten zeggen als hij na een dag hard werken doodvermoeid op de bank ploft en daar vervolgens de hele avond blijft liggen. Helaas is dat niet zo, wat hij hoort is:

”Leg je daar nou alweer op die bank. Dat deed je gisteren ook al!

”Ik heb de hele dag hard gewerkt liefje.”

”Denk je dat IK de hele dag uit mijn neus gegeten heb soms!”

Zo, die zit, waarna hij langzaam en vermoeid uit zijn ligpositie komt en gaat zitten. Mannen liggen op de bank terwijl vrouwen zitten, is wat ik me nu ineens bedenk. Behalve tijdens de maandelijkse periode dan liggen ze ook wel eens, maar dat is te begrijpen.

”Hij lag er zo mooi en vredig bij.”

Fijn dat ze dat toch nog mee mocht maken. Toen hij nog leefde lag hij vaak op de bank maar mooi en vredig was het allerminst. Hij liet een boer na zijn zoveelste pilsje of een paar winden als hij zijn tweede portie bitterballen naar binnen had gewerkt. Ook de voetbalwedstrijden waar hij al liggend naar keek verliepen evenmin vredig. Als zijn favoriete cluppie een doelpunt scoorde veerde hij op en slaakte een kreet dat veel weg had van een kind dat zojuist een fel gekleurde ballon heeft gekregen. Daarna ging hij uit zijn neus liggen peuteren.

S’nachts snurkte hij waardoor ze niet kon slapen. Ze heeft hem vele porren gegeven, zijn neus dichtgedrukt, een zakdoek in zijn mond gepropt en in haar wanhoop zelfs eens orale handelingen verricht. Maar het mocht allemaal niet baten.

”Hij lag er mooi bij,” herhaalt ze nog eens, en ze lacht minzaam.

De familieleden knikken instemmend.

20 Reacties op “HIJ LAG ER MOOI BIJ

  1. Ik moet er niet aan denken. Timmer maar een goedkoop kissie checken of ik het ben en daarna dichtspijkeren. Zeker niet dat ze me aan staan kijken zo van hè Liesbeth heeft make up op die keg er goed bij. Jasses.

  2. Schitterend EJW. Erg genoten van je verhaal.
    Ik ga niet graag naar doden kijken, ik herinner me ze liever levend. Tegenwoordig smukt men doden zo op dat ze knapper lijken dan levend – die uitgemergelde tante met kanker, ligt er plots bij met bolle wangen (een mond vol watten) en een vrolijke glimlach (die ze nooit had, hoe doen ze het?) en met lippenstift op (die ze nooit droeg). Wie is dat? vraag je je af.
    Zonder opsmuk is het daarentegen vaak akelig om te zien.

    • Mee eens. Zou het zelf echt niet willen. Het idee dat ze aan me frunniken terwijl ik dood ben kan ik als controlfreak niet verdragen. De laatste dode die ik heb gezien was mijn vader die er best mooi bij lag. Hij was in zijn slaap gestorven en zo zag hij er ook uit. Het was net of hij sliep. De gevallen die jij beschrijft zijn er ook, dat het een vreemde lijkt die daar in de kist ligt.

      • Ik was bij mijn vader toen hij stierf, eens hij was opgebaard, wilde ik niet meer gaan kijken. Ik zie hem altijd gezond en wel als ik aan hem denk, niet zoals hij op het einde was, ziek en uitgemergeld. En hem dan nog opkalefateren… Vreselijk zou hij dat zelf ook hebben gevonden. Helaas doen ze met je wat ze willen na je dood. Of zou je zoiets ook kunnen laten vastleggen?
        Ik wil ook niet opgebaard en bekeken worden. Zeker niet als je weet dat er komen uit nieuwsgierigheid, mensen die je in geen jaren meer hebt gezien. Ronduit weerzinwekkend vind ik dat.
        Er valt veel over te zeggen…

        Heb hier net jouw verhaal luidop voorgelezen. Schuddebuiken van het lachen!

  3. In ons bergdorp worden de overledenen de nacht voor de uitvaart door de vrouwen helemaal onder de verse bloemen bedolven, enkel het gezicht blijft zichtbaar. In de kerk gaat iedereen het gezicht dan kussen. Gruw met mij mee. Ik beperk mij dan tot een klein tikje op het hoofd, zoiets als “goede reis naar boven”. Ik vermoed dat de dorpelingen mij vreemd vinden 😉

    • Die zuidelijke landen overdrijven altijd qua romantiek. Zelf zou ik na mijn dood niet gekust willen worden. Een tikje op mijn hoofd is het hoogst toelaatbare. Verder nergens aankomen, ik wil eindelijk rust

  4. Je verhaal maakt veel los, EJW! Over mijn lijk gaat de deksel dicht en wordt er niet meer gekeken. Ook niet hoe ik erbij lig. Ik vind het zelf naar om in zo’n kist te gruwen; ik herinner me de doden liever levend.
    Net als jij heb ik mijn vader nog wel gezien. Ook hij was, zeer tevreden, in zijn slaap overleden. Met een glimlach op zijn lippen. De enige mooie dode die ik ooit heb gezien.
    Wat je wilt, kun je laten vastleggen door de notaris in een zogenaamd levenstestament. Het kost een paar centen, maar dan gebeurt alles wel precies zoals jij dat wilt. (Ook een tip voor Matroos Beek, wellicht.)

    • Ik was erbij toen mijn moeder stierf. Een lang ziekbed maar.ze ervoer veel innerlijke kracht die ze op ons overbracht. Goed dat je schrijft over het al of niet opgebaard willen liggen. Matroosbeek vroeg zich dat af, net als ik. Ik wilde het op internet opzoeken maar jij verschaft duidelijkheid. Ik ga zeker eens informeren.

      @Matroosbeek, dank ook voor je reactie om 8.03.

      • Wat mooi, dat je moeder, ondanks haar ziekte toch nog de kracht uitstraalde die jullie zo nodig hadden. Een goede moeder, denk ik.
        Er is vast nog wel aanvullende informatie te vinden op het internet. Ga ik zelf ook nog eens naar zoeken. Ik wil wel een beetje een vinger in de pap…

  5. Meestal willen nabestaanden dat de dode er mooi bij ligt. ik ken er een paar verhalen over, echt smerig, die laat ik maar achterwege.

    Vroems was dood, heb hem niet opgelapt, hij was zoals hij was, zielloos, en niet slapend maar dood.

    Maar ik heb hem er wel vaak mooi bij zien liggen in zijn leven, niet dat ik dat zei, want het was heerlijk om steels toe te kijken zodat hij naturel bleef.
    En soms kroop ik daarna wel eens tegen hem aan.
    En mannen hebben mij toch ook wel gezegd dat ik er mooi bij lag.

  6. Die zin klinkt alsof hij bij leven zo mooi niet was. Brrr.
    Ik was bij mijn zusje toen ze stierf. Ik heb haar nog een kus gegeven en een goede reis naar boven gewenst. Ik heb zelfs nog gekeken toen ze in de kist lag, maar het was mijn zusje niet meer.

    • Hetzelfde met mijn moeder, daar was ik ook bij. Ik heb haar niet opgebaard zien liggen en bedenk me nu dat ik niet eens meer óf ze opgebaard lag. Wel afscheid kunnen nemen voor ze overleed.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s