MANDOLINE

Mandoline orkesten bestaan voornamelijk uit vrouwen. Vrouwen met vingers die razendsnel over de snaren vibreren met een plectrum.

Er zijn uitzonderingen die de regel bevestigen en laat dat nou meneer van Putten zijn. Van Putten was als kind al gecharmeerd van het instrument en smeekte zijn ouders of hij alsjeblieft op mandoline les mocht. Smeken moest hij want zijn ouders zagen het niet zitten, die wilde een echte kerel als zoon. Uiteindelijk na veel gestampvoet en gehuil kreeg hij toch zijn zin. Hij mocht op mandoline les en bekwaamde zich met verve in het instrument dat zoetgevooisde klanken produceert waar vele verliefden zich aan laven.

Toen hij jaren later op zichzelf woonde en het eenzame getokkel zat was besloot hij zich aan te sluiten bij een mandoline orkest dat hij na lang zoeken vond. Hij werd na een korte auditie aangenomen door de dirigent die onder de indruk was van zijn virtuoze spel. Maar na een tijdje had de dirigent spijt van zijn beslissing en wel hierom.

De dirigent houdt van zijn orkest, niet zozeer vanwege het instrument maar vooral omdat het alleen uit vrouwen bestaat. Tot voor kort dan want sinds van Putten daar pontificaal tussen zit heeft hij ze niet meer voor zich alleen. De dames lijken ook meer gecharmeerd van van Putten dan van de dirigent dus zag hij van Putten het liefst vertrekken.

”Een mandoline is toch eigenlijk een vrouweninstrument,”probeerde hij subtiel in de pauze van een repetitie. ”Een trompet of gitaar past toch veel beter bij een man.” Hij zei dit niet waar de dames bij waren maar op het toilet waar ze naast elkaar een plas deden. Van Putten wist genoeg, trok zijn rits omhoog en speelde na de pauze de sterren van de hemel. ”Een knappe jongen die me hier weg krijgt, alleen al om hem te pesten blijf ik hier zitten,” straalde hij uit en proefde de geneugten van zoete wraak wanneer je in je recht staat.

En zo is er een zekere spanning ontstaan tussen die twee.  Ze zorgen er wel voor dat de dames dit niet merken want niemand is gebaat bij onrust in het orkest. Zeker niet nu er binnenkort een uitvoering gepland staat waar de paar mandolineorkesten die dit land rijk is een gezamenlijke uitvoering geven. Het hele orkest- maar in het bijzonder van Putten- kijkt daar reikhalzend naar uit.

14 Reacties op “MANDOLINE

  1. Ja, dit is echt weer een verhaal met meerdere lagen. Knap gedaan!
    Bijzonder trouwens om een stukje te lezen over een instrument waar ik nooit aan denk, maar dat mij nu binnen twee weken tijd onder de aandacht wordt gebracht. (Hier zal toch hopelijk geen diepere bedoeling achter zitten? Ik moet er niet aan denken!) De eerste keer was twee weken geleden toen op de open dag op ons tuincomplex een oudere dame vertelde dat zij in een orkest speelde. Aan een mandoline had ik nooit gedacht, maar ik vond haar echt het mens ervoor…

    • Heb eigenlijk geen idee hoe ik aan een mandoline kom. Misschien omdat ik er nooit iets over lees, zie of hoor. In mijn klassieke collectie is geen mandoline te vinden, evenals een luit. Ik zou toch eens aan die dame op het tuincomplex vragen wat voor instrument ze speelt. UPDATE: Na je reactie nog eens gelezen te hebben begrijp ik dat de dame waar je over schrijft de mandoline speelt. Excuses voor het misverstand.

      • Een tante van mij speelde mandoline, en haar man gitaar. Het klonk wel gezellig samen.Ze waren zo wie zo erg op elkaar ingespeeld. Het liedje van Jo met de banjo en Lien met haar mandoline is ook grappig. Leuk verhaal van jou wat bij mij weer herinneringen ophaalde.

      • Ik probeer me te bedenken hoe een mandoline en gitaar samen klinken maar het lukt me niet. Dat het gezellig klonk geloof ik best. Als je er maar plezier in hebt. Ik weet van een vrouw die in haar jeugd de dwarsfluit opgedrongen is. Haar zus vertelde dat toen ze nog speelde het een zielloze vertoning was, totaal geen plezier in het spel. Niet veel later heeft ze het ding weggelegd en nooit meer aangekeken. Plezier in wat je doet is het belangrijkste.

      • Inderdaad, mandoline. Er is toch geen misverstand? Ik had wat duidelijker kunnen zijn.
        En nu bedenk ik ineens, na onderstaande reactie te hebben gelezen, dat een nicht van mij ook mandoline speelde. En ook zij was er het type voor. Ik vind de ocarina er ook wel bij passen 🙂

  2. De mandoline ken ik alleen uit het liedje van Jasperina de Jong. Ik weet niet eens hoe dat instrument eruit ziet. Maar ik denk dat het niet uitmaakt welk instrument een mens bespeelt, zolang er maar plezier aan wordt beleefd.
    Heerlijk verhaal trouwens.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s