MEVR SCHOLTEN

Mijn ouders gingen regelmatig op stap en buurvrouw Scholten paste dan op. Ze was een sympathieke vrouw met een lieve uitstraling. Meneer Scholten was minder sympathiek, verderop in dit relaas wordt dit duidelijk. Twee kinderen hadden ze, Ernst en Frans. Frans was het jongere broertje, een leuke schavuit. Hij ving eens een kanjer van een karper met een minuscuul schepnetje, iets dat bij mijn vader grote bewondering teweegbracht want vader ving zelden iets met zijn geavanceerde hengel met bijbehorende uitrusting.

Ik kwam weinig over de vloer bij dit gezin omdat ze nogal gesloten waren, ik denk dat het voornamelijk door meneer Scholten kwam. Hij was streng katholiek en wij waren dit niet, bovendien was mijn vader ”maar een gewoon gemeente mannetje.” Ik ving dit op toen meneer Scholten met zijn zakenpartner eens langs onze verdieping liep en vroeg wie er op één hoog woonde.

Eens kwam ik bij dit gezin over de vloer. Ernst, Frans en ik deden een spelletje waarbij iets te winnen viel en meneer Scholten toekeek. Het ging goed totdat Frans een fout maakte. Meneer Scholten werd zó kwaad dat hij hem een flinke draai om zijn oren gaf. Frans kromp ineen en verwachtte meer klappen maar die bleven gelukkig uit. Meneer Scholten vond dat hij zich niet zo moest aanstellen. Ik vroeg me af wat mevr Scholten ervan zou vinden als ze aanwezig was geweest maar zij deed boodschappen.

Ik kan me de twee keer dat mevr Scholten oppaste nog goed herinneren. De eerste keer kwam ze mijn slaapkamer binnen omdat ik haar riep na een nare droom. Ze pakte het krukje dat in de hoek van de kamer stond en ging naast me zitten. Even later woelde haar zachte handen door mijn haar. Ik genoot van haar strelingen en zij evenzeer. Ze vond het heerlijk om mij haar liefde te geven. Na een half uur viel ik gelukzalig in slaap. Zelden ben ik prettiger gestreeld dan door mevr Scholten.

De tweede keer ging ze verder. Ze paste op omdat mijn ouders naar de film waren. Door het slaapkamerraam zag ik de avondzon, toen ze binnenkwam. Ik draaide me om en zag dat ze slechts gehuld in een blouse op me afliep. Doordat ik klein was zag ik op ooghoogte haar glooiende heuvel, verscholen tussen donkere krulletjes. Langzaam bracht ze mijn hoofd dichterbij en drukte zich tegen me aan, ik snoof haar geur dat deed denken aan vochtig eikenhout in een warm herfstbos. ”Lekker slapen, morgen is er weer school,” zei ze toen ze me even later met een kus instopte.

We kwamen elkaar later nog herhaaldelijk tegen maar deden alsof er niks gebeurd was. Mijn vader werd ziek en mijn ouders gingen niet meer op stap. Mevr Scholten hoefde dus niet meer op te passen, wat ik best jammer vond.

7 Reacties op “MEVR SCHOLTEN

    • Achteraf gezien vreemd maar heb er geen nare herinneringen aan, zelfs plezierige. Ik kan daarom haar daad niet veroordelen. Het is tegenstrijdig omdat ik vind dat je als volwassene weg moet blijven van wat ik beschreven heb. Gevoel en grenzen komen soms niet overeen zoals blijkt uit mijn verhaal. De laatste zin van je reactie vat het treffend samen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s