INKLAPPER

Na een flinke inklapper toch maar weer iets schrijven. Denk dat de verhuizing en alles wat er mee samenhing me teveel geworden was.

Zelfs toen ik hier klaar was, was ik nog bezig, meer in mijn hoofd eigenlijk. Het lichaam was klaar maar het hoofd dacht er anders over, het gevolg was dat ik vier nachten geen oog dicht gedaan heb, om maar te zwijgen over die nachten waarvan ik slechts een paar uur geslapen heb. Angst en depressie waren het gevolg. Zelf schrijf ik niet graag over ellende, het is iets van mij en mij alleen. Zelfs mijn naasten wil ik er niet mee lastig vallen, je legt iets neer bij anderen en ja, wat moeten die ermee. Niet altijd goed, zeggen sommigen, je moet erover praten, maar ik los iets het beste in stilte op.

Echter, ik verbreek nu het stilzwijgen, mensen vragen zich af of het wel goed met me gaat. De lieverds van Facebook bijv waren ongerust, en ook hier kreeg ik vragen. Toen heb ik het stilzwijgen maar verbroken. Ik ben niet alleen van de juich en mooie blogs, als ik bijv een kat heb overreden zal ik het vertellen, maar in een depressie sluit ik mezelf af. Ik probeerde weleens iets te schrijven, maar als ik de pc opende werd ik al misselijk, dus van schrijven kwam helemaal niks.

Nou ,dit was het voor nu, van verhalen schrijven zal nog niet veel komen. Fantasie is een zegen bij het schrijven, maar diezelfde fantasie keert zich tegen je bij een depressie. Je vriend wordt ineens je vijand zogezegd. Maar goed, we zien wel hoe het loopt, het gaat in iedergeval wat beter nu. Ik tel mijn zegeningen

Advertenties

16 Reacties op “INKLAPPER

  1. EJW, ik hoop dat je aan beide handen niet genoeg hebt met tellen.
    Ieder mens verwerkt het op zijn eigen manier.
    Ik heb met je meegeleefd met je verhuizing.
    En wie weet komt er in het najaar wel weer een aardig verhaal van je.

    • Een columpje schrijven of foto’s plaatsen is ook leuk, ik doe waar ik aardigheidin heb anders werkt het niet. Misschien af en toe een verhaaltje uit de oude doos die ik dan herschrijf omdat ik het nu anders zou doen dan toen.

  2. Sterkte EJW. Je bent niet alleen. En ik begrijp je stilzwijgen. Mensen die het zelf niet hebben ervaren, kunnen het moeilijk begrijpen en doen vaak alsof ze het begrijpen. Wat ik op zich ook wel begrijp.
    Ook mijn fantasie keert zich weleens tegen me tijdens slapeloze nachten en onverklaarbare paniekaanvallen. Lastig.
    Hou je haaks EJW.

    • Begrijp het ook dat ze het niet begrijpen, dat is ook moeilijk als je het niet meegemaakt hebt. Een paniekaanval heb ik als kind meegemaakt, maakte zo’n indruk dat ik dat nooit zal vergeten. Dank je.

  3. Ook fotografen hebben er soms last van. Totaal inspiratieloos achter je camera aanlopend heb ik van die dagen als mijn kop met heel andere zaken bezig is. Vroeg of laat komt ’t wel weer terug. Sterkte tot die tijd

    • Dank je. Creativiteit totaal weg, je denkt dat het nooit meer terugkomt. Dat had ik ook met die slapeloosheid. Ik dacht dat ik nooit meer zou kunnen slapen. Nou ja, met pillen wel, maar die slik ik liever niet, ze zijn nogal verslavend en je hebt steeds zwaardere nodig.

  4. Heel herkenbaar. Tijdens een depressieve episode is er gewoonweg geen enkele inspiratie. Het voelt alsof je creativiteit helemaal verdwenen is, maar ik kan je vertellen dat die weer terug komt, al kan het lang duren. Zo af en toe iets neerzetten, ook al is het iets wat je normaliter niet zou doen, helpt wel een beetje. Gewoon doen wat je leuk vindt en waar je zin in hebt, of waarvan je weet dat je het ooit leuk vond, en verder niets.

    • Iets forceren help voor geen meter. je hebt het mooi verwoord, zelf denk ik er net zo over, gewoon doen wat je leuk vindt. Het is geen verplichting en ik hoef er niet van te leven.

  5. Edwin alles komt echt weer goed met je het moet even de tijd hebben. De boog kan niet altijd gespannen staan. Ik spreek nu uit ervaring want wat er je in zit komt er met de tijd uit.Dit was ook een begin! Met liefs,Nelly

    • De boog stond inderdaad al een tijd gespannen, maar dat merk je pas als je tot rust komt. Als je er middenin zit heb je er geen erg in. Dank voor je bemoedigende woorden

      • Een paar jaar geleden liep bij mij de bekende emmer over. Het is wel beter om te praten over de dingen die je dwars zitten. In mijn jeugd mocht ik nooit ergens iets van zeggen of er tegen in gaan, dat patroon is niet vol te houden en brengt zelfs schade aan je persoonlijkheid.
        Dat te doorbreken heeft me een ander mens gemaakt.

      • Eigenlijk wel het beste, maar het zit in mijn karakter om alles zelf op te lossen en niet te praten over problemen

    • Geen probleem, De like- knop is meer een ”ik heb het gelezen knop” Bij sommige gelegenheden kan het wel pijnlijk zijn zoals een ernstige ziekte of dood. Dank voor je wens Rebelse

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s