OOM JO

Over nostalgie gesproken. Er was een tijd dat ik opa’s en oma’s en ooms en tantes had. Die tijd is al weer lang voorbij. Nu ben ik zelf oom en oud-oom. Dit verhaal gaat over een oom en tante uit mijn jeugd.

Oom Jo was een kleine onbeduidende kantoorklerk in een grijs pak dat slobberig om hem heen hing. Hij was getrouwd met Stien, een hoogblonde struise vrouw die een halve kop groter was dan hij.

Iedereen kent wel een oom Jo en tante Stien in de familie, op verjaardagen voert zij altijd het hoogste woord en houdt ellenlange monologen terwijl hij er verloren bij zit. Je hebt altijd het gevoel dat hij méé is zoals sommige mensen hun hond meenemen omdat je dat beest nu eenmaal niet alleen thuis kunt laten.
Stien nam trouwens na de dood van Jo een teckel, maar als ze het beest een opdracht gaf bijvoorbeeld: ”Zit”, blafte hij terug en daar was Stien niet van gediend dus schopte ze het beest op een koude winteravond de straat op.

Stien had op verjaardagen dus altijd het hoogste woord en oom Jo zat er maar zo’n beetje bij. Als zij aan het woord was viel niemand haar in de rede, simpelweg omdat dat onmogelijk was maar ook omdat iedereen haar vreesde. Als je het bij haar verbruid had was er grote kans dat je op een volgende verjaardag waarbij je niet aanwezig kon zijn genadeloos over de tong ging. Dat gebeurde eens tante Greet die middenin een monoloog van Stien tegen haar zei: ”Mag ik nou óók eens iets zeggen” waarna Stien als door een adder gebeten (een reptiel waar zij overeenkomsten mee had) uitriep: ”Je lijkt Jo wel, die wil me ook altijd in de rede vallen.” ”Die krijgt óók geen kans bij jou,”sneerde Greet terug en het kwaad was geschied. Iedereen keek naar Jo waarvan men hoopte dat hij nu eindelijk eens iets zou zeggen maar het leek of hij nog kleiner werd. Zo zelfs dat het leek of de stoel hem absorbeerde.

De eerstvolgende verjaardag waarbij Greet niet aanwezig kon zijn gebeurde het. Stien begon weer één van haar monologen waarbij het al snel ging over de vaginale verkoudheid van Greet en over diens onregelmatige ongesteldheden. Onderwerpen die Greet aan Stien in een vertrouwelijke bui had verteld. De visite luisterde ietwat gegeneerd maar genoot ook stiekem van de informatie, want de mens is een leergierig wezen vooral over intieme zaken wat anderen betreft.

Oom Jo lijkt een doetje en dat is hij ook maar op zijn eigen verjaardag één dag voor zijn dood gebeurde het. ”Het is ook mijn feestje” moet hij gedacht hebben, of hij voorvoelde zijn dood en vond dat hij nu eindelijk eens een daad moest stellen. Toen Stien weer verwikkeld was in één van haar monologen ging er bij hem een knop om. Hij schoof naar het puntje van zijn stoel, kuchte even en zei:”Ik ken een mop.” Abrupt staakte Stien haar monoloog en zond een blik naar Jo die een mengeling was van minachting en verbazing. De kamer viel stil want iedereen vond het van grote moed getuigen dat Jo haar an publiek in de rede te viel. Zij gingen straks weer naar huis maar hij moest verder met Stien, wat voor iedereen  een onmogelijke opgave leek.

Doodstil was het nu in de kamer en alle blikken waren op Jo gericht. Hij schraapte gewichtig zijn keel en zei langzaam met licht trillende stem: ”Wat is het verschil tussen een domme blonde vrouw en een frikandel?” Iedereen keek in gespannen verwachting naar Jo want de inleiding beloofde niet veel goeds en de clou zou het alleen nog maar erger maken voorvoelde iedereen. Hij nam langzaam een hap adem en zei met een stem die trilde van ingehouden emotie: ”Een frikandel heeft tenminste nog hersens.”

Zo, dat was er uit, de aanwezigen vielen minutenlang stil want men was geschrokken van de plotselinge eruptie van Jo en van het feit dat hij een mopje kon tappen. Stien keek verdwaast voor zich uit want ze had voor het eerst een andere kant van haar man leren kennen. Het enige dat ze nu nog kon doen was de visite vragen of ze nog iets wilden drinken. De verjaardag verliep verder vreemd en in een wat verdwaasde sfeer en Stien waagde zich niet meer aan een monoloog. Af en toe plaatste iemand een opmerking over niets dat in het niets belandde. Oom Jo had de avond maar ook het huwelijk ontregeld en iedereen ging vroeger naar huis dan gewoonlijk.

De begrafenis van Oom Jo was een paar dagen later. Even de held spelen is leuk maar kan levensgevaarlijke gevolgen hebben.

Advertenties

15 Reacties op “OOM JO

  1. Wat een goed verhaal, ik geniet ervan als je over mensen schrijft. Aangezien ik ook familieleden hoog heb zitten kan ik er een goede voorstelling van maken. Ook bij ons had je diverse typen, maar niet onvriendelijk of gemeen. Je oom was vast een goedzak en die trouwen helaas vaak krengen van vrouwen.
    Jammer dat je oom na zijn dappere daad snel overleed. Een gemiste kans kans is het zeker.
    Liefs .Nelly

    • De verschillende types die ik in gezelschappen tegenkom observeer ik graag hoewel dit een extreem geval was. Het is een verhaal maar komt aardig in de buurt van de werkelijkheid. Liefs terug

  2. De man is gestorven met de gedachte en het gevoel dat hij tenminste nog een daad had gesteld in zijn leven. En dat is mooi. Roemloos ten onder gaan is zo triest, dat wens je niemand toe.
    Je bent een uitstekend observator. Heerlijk om te lezen weer. Enne, frikandellen hoefde ik toch al nooit, maar nu het zo zwart op wit staat….. yeach! 🙂

    • Gelukkig kon hij nog een daad stellen, het moet zijn finest hour zijn geweest. Af en toe een fricandelletje vind ik best lekker ook al zitten er hersenen en koeienogen in, zo gaat het gerucht.

  3. Weer genoten van je verhaal. Herkenbaar ook. In iedere familie, op elke werkvloer zijn ze wel te vinden degenen die altijd het hoogste woord voeren, iedereen afkappen en nooit luisteren naar een ander… Je zal er maar mee getrouwd zijn. Je zet het type weer schitterend neer. Jammer dat de man maar kort heeft kunnen genieten van zijn heldendaad… Nog een fijn weekend!

    • Vreselijk dit soort mensen maar in mijn geval, bijv op verjaardagen zijn ze een zegen. Om ermee getrouwd te zijn lijkt me een hel maar soms denk ik dat uitersten elkaar juist opzoeken, hoewel dat in mijn verhaal nogal extreem is. Fijne zondag.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s