BUURVROUW

De buurvrouw van de overkant is een leuke vrouw om te zien. Ze beweegt zich voort met kleine stapjes, iets wat haar extra aantrekkelijk maakt. Ik hou van behoedzaam lopende vrouwen, niet van types die als een bootwerker door het leven denderen.

Jaren geleden reed ik s’morgens met een collega door de stad om bij een bedrijf post af te leveren. Op het zebrapad stak een jonge vrouw over die net zo liep als mijn buurvrouw. De collega sprak de volgende zin: ”Ik weet niet wat er gisteravond gebeurd is maar ze loopt alsof er nog een stukkie ín zit.” Ik weet niet waarom maar dit zinnetje is me altijd bijgebleven, dus iedere keer als ik een vrouw zie lopen met kleine stapjes moet ik aan die opmerking denken.

Het haar van mijn behoedzaam lopende buurvrouw is kortgeknipt, iets opgeschoren in de nek en ze ziet er verzorgd uit. We bevinden ons met mooi weer regelmatig op het balkon. Dit is al jaren zo en natuurlijk hebben we elkaar weleens gezien maar de afgelopen week is er iets veranderd.

Op de terugweg van de supermarkt kwam ze me tegemoet met een tas, op weg naar háár supermarkt. We kwamen op groetafstand en begroetten elkaar met een lach. Vanaf dat moment zijn we ons bewust van elkaar dus iedere keer als we op het balkon zijn kijken we naar elkaar. Groeten doen we daar niet. Een balkon is een verlengstuk van een woning dus privé en bovendien vind ik het aanmatigend om vanaf een afstand te gaan zwaaien. Ik zie haar wel maar mijn hoofd wijst niet in haar richting. De buurvrouw doet het anders. Ze komt het balkon op, kijkt eerst naar links dan naar rechts, vervolgens naar boven om tenslotte recht voor zich uit naar mij te kijken. De rituelen vóór haar uiteindelijke daad zijn een afleidingsmanoeuvre om haar belangstelling niet te zeer te laten blijken. Ze kijkt niet lang maar duidelijk. Als ze dit gedaan heeft gaat ze naar binnen om het ritueel later de herhalen.

Meestal eindig ik met een afrondende samenvatting die tevens een kwinkslag bevat, maar nu weet ik er geen hoe suf ik me ook pieker. U moet het deze keer dus zonder doen.

23 Reacties op “BUURVROUW

  1. Wat prachtig geschreven over je mooie buurvrouw en haar manier van lopen, over de manier waarop ze naar jou kijkt vanop haar balkon. Spannend. Het kan alle kanten op met een open einde zonder kwinkslag…

  2. Het is al spannend genoeg zo.
    Zo herkenbaar!

    Ik vind het zelf vreselijk als je alsmaar naar iemand getrokken wordt, het belemmert je in je vrijheid. Op een gegeven moment heb je het gevoel dat je alsmaar kijkt, je ogen vinden de weg zonder dat je ze stuurt.

  3. Spannend! Hier kan dus nog van alles gaan gebeuren.
    Zwaaien doe je in principe toch altijd op een afstand? Als je dichtbij bent, kun je elkaar gewoon een hand geven. Of een zoen. Net wat je het fijnst vindt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s