ONTMOETING EN HOE HET AFLIEP

.
Een blogger die het gelezen had liet zijn fantasie de vrije loop en schreef mij naar aanleiding van dit beeldverhaal het volgende:
 
”s Nachts komen ze tot elkander, even bijkletsen e.d., als de zon dan weer opkomt gaan ze weer staan zoals elke dag…dat is toch hét sprookjesverhaal wat hierachter zit?
 
Blogger zou wel eens gelijk kunnen hebben. Ook ik denk wel eens dat sprookjesfiguren en beelden die overdag schijnbaar levenloos zijn s’nachts tot leven komen. Hoe dat komt? Dat komt door een vriendin die ik jaren geleden had en die rotsvast in dit soort zaken geloofde. Het was zelfs nog erger. Overdag tijdens wandelingen in het bos zag ze kabouters op paddestoelen die vrolijk lagen te wippen. Dat was nog eens iets anders dan kabouter Spillebeen die dat in zijn eentje deed. Ik keek goed naar die desbetreffende paddestoel maar zag geen kabouters. ”Je moet er een speciaal oog voor hebben,”zei ze, maar dat had ik niet. Toch, sinds die tijd geloof ik een beetje in sprookjes.

Blogger heeft dat latente geloof weer in me aangewakkerd, dus besloot ik in de nacht van dinsdag op woensdag eens te gaan kijken bij die beelden. Ik zette mijn auto op de parkeerplaats en tuurde in de verte, maar hoe ik ook keek ik zag die beelden niet staan. Ik liep langzaam naar de bewuste plek en naarmate ik vorderde hoorde ik steeds harder een geluid dat klonk als steen op steen. Het leek alsof er een stratenmaker bezig was. Dat kon toch niet middenin de nacht? Ik was beetje angstig geworden door het geluid dus hield ik stil op enige afstand en daar zag ik- geloof het of niet- de beelden heftig copuleren in het gras.

Blogger schreef: ‘s’nachts komen ze tot elkander even bijkletsen en dergelijke.” Nou, op dat moment was het meer ”en dergelijke” dan ”even bijkletsen.” Maar misschien hadden ze al bijgekletst of deden ze dat na afloop. Geschokt maar ook verheugd dat ik iets had gezien wat waarschijnlijk nog nooit iemand gezien had keerde ik terug naar de auto. Over die kaboutervriendin van vroeger dacht ik nu heel anders. Wat zou er gebeuren als ik dit tafereel aan iemand zou vertellen. Geen mens zou me geloven behalve die kaboutervriendin.

Thuisgekomen dacht ik na over wat ik gezien had en werd vreselijk nieuwsgierig. Zouden ze nu uitgevloerd op het gras liggen of zouden ze er straks gewoon weer staan alsof er niks gebeurd was. Ik besloot eerst even te slapen en dan te gaan kijken.

Een paar uur later ging ik na een vluchtig ontbijt terug naar de beelden. Ik stapte uit de auto en zag meteen dat er iets vreemds aan de hand was. Er stond nog slechts één beeld, namelijk dat van de vrouw. Ik liep naar naar de plaats toe om eens goed te kijken en zo stond ik ineens oog in oog met haar.

”Kun je praten?” vroeg ik.

”Als ik wil praat ik de oren van je hoofd.”

”Waar is die man en waar is je neus? ”

”Ach…na onze ontmoeting stonden we elkaar maar aan te kijken. Toen de nacht viel hielden we het niet meer en kwam het tot gemeenschap waarbij mijn neus helaas afbrak. Toen hij klaar was stond hij op en liep zonder iets te zeggen weg, mij zonder orgasme achterlatend. Kerels, ik begin er niet meer aan.”

”Ze zijn niet allemaal zo,” probeerde ik

”Dat zeggen ze allemaal, ” antwoordde ze.

Aangezien je een verbitterde vrouw de tijd moet geven ging ik er niet verder op in. Ik gaf een knikje en liep terug naar de auto.

Sprookjes bestaan, ik weet het zeker.

 

Advertenties

9 Reacties op “ONTMOETING EN HOE HET AFLIEP

  1. Het is lastig als je versteend bent en dan eindelijk eens de kans krijgt en klaarloos achterblijft.
    Ik vind dat wel zo spannend, Weer dagenlang verlangen.
    Maar als je versteend bent en alleen ’s nachts de kans krijgt, dan zou ik het ook wel frustrerend vinden.
    Kan me voorstellen dat ze er al 15 heeft weggestuurd, aan het bordje naast haar te zien.

  2. Appelvrouw, Het valt niet mee. Van steen en dan ook nog klaarloos achterblijven zonder neus. Maar gelukkig zitten haar handen er nog aan. Nu ik de foto vergroot zie ik het ook. 15 heeft ze er al weggestuurd. Het lijkt wel een beeldenstorm.

  3. Appelvrouw, Magic wand, geen idee wat dat is.

    Fleur, De beelden staan op het terrein van Dijk en duin, een psychiatrisch centrum.

    King Billy, Ze staan er nog, maar worden binnenkort gesloopt. Een projectontwikkelaar gaat daar bouwen. Dus als ze slim zijn gaan ze alvast wandelen

  4. Pingback: VERHAAL IN ZES WOORDEN MET BEELD: VERTROUWEN | Ejwblog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s