OUDERE JONGERE

Zevenenzestig is toch al een beetje oud,” zei mijn dochter op mijn verjaardag in januari. ”Weet je dat je nu in de vroege ouderdom zit?” ”Ik ben een oudere jongere,” antwoordde ik.  Ze keek me vreemd aan want van Kooten en de Bie zijn, gezien haar leeftijd aan haar voorbij gegaan. ”Zie je wel, je bent op een leeftijd gekomen dat je gaat sjoemelen met je leeftijd.”

”De duvel is oud” protesteerde ik.

”Je ziet er niet uit als iemand van zevenenzestig,” zei een jongere vrouw laatst. Dit beloofde dat er nog een leuke toekomst voor me weggelegd was. Ik kon die schat wel kussen. ”Kom, we gaan een lekker biertje drinken,” riep ik euforisch, ”en daarna gaan we uitgebreid eten in een vijfsterren restaurant.” Het is eerst investeren en daarna oogsten, als u begrijpt wat ik bedoel.

Toen we uitgebreid gegeten hadden bestelde ik de duurste wijn. We keken elkaar aan en we proostten. Zevenenzestig, kreunde ik in mezelf, dat ik dit nog mag meemaken met deze mooie vrouw. Ik keek naar buiten en zag een vogeltje scharrelen. Ze was aan het stoeien met een broodkorstje en schudde haar kopje driftig heen en weer. Het was een lieflijk tafereeltje, net zo lief als de moeder die verderop haar jengelende kind een draai om de oren gaf. Ook de vuilnisman wiens zak openscheurde toen hij hem in de wagen wilde gooien en er een hongerige rat op afstoof bekeek ik door een roze bril. Ik keek haar opnieuw in de ogen en we ledigden tegelijkertijd ons glas. ”Kom, ik ga de rekening maar eens vragen,” zei ik monter. ”Doe dat,” antwoordde ze nuchter, ”ik moet er vandoor.” Ze stond op en beende snel de zaak uit, mij met een groot vraagteken achterlatend. Ik betaalde en moest naar het toilet en keek in de spiegel die boven de wastafel hing.

”Je ziet er niet als iemand van zevenenzestig, dat is toch wat ze tegen me zei,” herhaalde ik teleurgesteld. Toen drong het tot me door dat ze het anders had bedoeld, namelijk dat ik er NIET uitzie. Aahh, zo was ik door mezelf toch weer op het verkeerde been gezet, waarom denk ik toch altijd dat de mensen het positief bedoelen.

Dit was een verhaaltje, dus niet waar. Ik heb nog nooit in een vijfsterren restaurant gegeten en ben dit type vrouw nog nooit tegengekomen. God zij dank. Wat wel waar is, is dat ik zevenenzestig ben en dat – zoals mijn dochter al zei – ik in de vroege ouderdom zit. Een dag na mijn verjaardag is ze zesentwintig geworden. Goh, ik ben al zesentwintig, ” zei ze, ”maar voel me lang niet zo oud.”

Kijk, dat bedoel ik nou.

SPION

Na een inbraakvrij slot te hebben gekregen was het nu de beurt aan de digitale deurspion. Een mooi stukje techniek dat dmv een schermpje laat zien wie er voor de deur staat als er aangebeld wordt, hij maakt tevens een foto die hij opslaat. Filmen kan hij ook. Dit om babbeltrucs en woningovervallen tegen te gaan.

Ik had zelf eens last van iemand die probeerde binnen te komen. Er werd s’avonds om acht uur aangebeld en door de intercom zei een persoon in gebrekkig Nederlands met een dwingende stem dat hij van het GEB (Gemeente Energie Bedrijf) was en de meterkast wilde controleren. Hij kwam er uiteraard niet in. Dit bedrijf bestaat al lang niet meer en bovendien doe ik s’avonds niet open voor onbekenden. Wel prettig dit stukje veiligheid want je zal zo’n plurk maar binnenkrijgen, opsporing verzocht zit er vol mee.

img_2157

img_2159

KINDERHORROR

Ik vaag me al jarenlang iets af maar daarover later:

Laatst zag ik voor de tweede keer ”The Shining” met Jack Nicholson. De film gaat over een schrijver- Jack Torrance- die een baan krijgt als opzichter in een hotel in de Rocky Mountains dat gedurende de wintermaanden gesloten is. Jack, zijn vrouw Wendy en hun zoontje Danny zullen voor een lange tijd de enige bewoners zijn in het grote complex. Wanneer een sneeuwstorm de familie afsluit van de buitenwereld ontdekt de kleine Danny, die helderziend is en telepathische krachten bezit, dat er geesten in het hotel rondspoken. Deze geesten zorgen ervoor dat schrijver Jack langzaam gek wordt en verandert in een gevaarlijke psychopaat.

Tot zover de inhoud

Ik ben een bewonderaar van Nicholson maar in deze film overact hij een beetje zodat zijn personage hier en daar komische trekjes krijgt. Naarmate zijn carrière vordert acteert hij steeds beter en speelt in zowel serieuze als komische films. Ik ben niet zo van de horrorfilms maar in de loop der jaren heb ik er toch twee gezien, ‘The Shining” en de nog veel heftiger :”The Exorcist.” Veel herinner ik me er niet meer van maar wat me o.a bijgebleven is, is het meisje dat bezeten is door de duivel. Ze gromt en roept dingen als: ”Fuck me,” terwijl ze op het bed door de duivel heen en weer gesmeten wordt. Aan de stem te horen heeft ze die tekst niet zelf uitgesproken, maar toch..

En nu kom ik op het punt wat ik me al jarenlang afvraag en me tevens afvraag of ik de enige ben die zich dat afvraagt, namelijk hoe zit dat met kinderen in horrorfilms. Een film waar volwassenen van griezelen hoe moet dat voor een kind zijn die dit soort rollen speelt. Moeten ze na de opname naar een psychiatrische inrichting? Uiteraard worden er special effects gebruikt en is het achter de schermen niet zo eng als op het witte doek maar ze krijgen er toch behoorlijk wat van mee. Dat van die psychiatrische inrichting is natuurlijk niet zo en daarom vraag ik me af hoe dat zit met kinderen in horrorfilms. Mijn fantasie liet me wederom niet in de steek dus bedacht ik de volgende situatie: De film komt na een tijdje uit dus vraagt een horror-acteurtje benieuwd naar het eindresultaat aan moeder:

” Moeder mag ik de film zien? Ik heb er tenslotte zelf in meegespeeld.”

”Nee lieverd daar ben je nog veel te jong voor. Hij is boven de achttien en erg griezelig, daar krijg je vreselijke nachtmerries van.”

HET ZUSJE VAN MICK (ARCHIEF)

Een vrouw komt op visite bij een vriend waar ik reeds aanwezig ben en ik val van verbazing bijna van mijn stoel. Het kan niet anders of dit moet het zusje van Mick zijn. Een mager lijf met een doorleefd rimpelhoofd en een fanatiek doch guitig trekje om haar dunne lippen. Haar man volgt even later nadat hij zijn jas heeft opgehangen aan de kapstok in de hal. Een door de schepper goed bedoelde creatie maar de schepper had duidelijk Zijn dag niet, die dag. .

De man loopt naar de sofa en ik observeer hem goed. Een goedmoedig hoofd op een peervormig lichaam dat gedragen wordt door dunne beentjes waardoor hij op een wandelend peertje lijkt. Het zusje van Mick heeft lang moeten zoeken naar dit type man maar hem uiteindelijk toch gevonden. Wat zijn vrouwen toch innovatief als het om de juiste keuze van een partner gaat.

Als beiden zitten haalt het zusje een pijpje uit haar tas, brengt het naar haar lippen en drukt op een knopje dat oplicht. Een wat vreemd apparaatje dat ik niet thuis kan brengen doch ik vermoed een nieuw model inhaler die mensen gebruiken om wat extra lucht in de longen te zuigen. Ze zuigt één keer, twee keer en begint te blaffen als een hond met bronchitis. Ik heb haar een tijdje gadegeslagen maar keer nu mijn hoofd af omdat ik hoestende dames hun privacy gun.

”Ga toch weer gewóón roken mens!” bijt het peertje haar toe.

”Daar probeer ik nu juist vanaf te komen,” blaft het zusje terug.

”Zal ik een glas water halen?” vraag ik..

”Heel graag, mijn liquid is bijna op, dan blijft er prut achter en dan ga ik hoesten.”

”Wat een uitslover,” denkt het peertje en kijkt mij minachtend aan..

”Dank u,” zegt ze als ik haar het glas water geef. Haar stem klinkt nu vriendelijk. Heel anders dan toen ze haar peertje van repliek diende. Ze stopt met hoesten, pakt opnieuw het vreemdsoortige pijpje en kijkt er eens goed naar.”Morgen nieuwe liquids kopen. Ik denk dat ik deze keer een sinaasappelsmaakje neem en mijn clearomizer is ook aan vervanging toe..”

”Ga toch weer gewóón roken mens!” bijt het peertje haar opnieuw toe terwijl hij een verkleurd plakje leverworst van de schaal pakt.

e-sigaret-05-800x494